Najciekawsze komentarze

Artykuł:
 |  2013-03-19
Kret to bardzo denerwujący szkodnik. Właściwie nie ma sposobów aby ochronić trawnik przed kretami. Zawsze znajdą sposób aby rozkopać ogródek.

Artykuł: Łasica
andrzej |  2013-02-26
Witam. Znacie może jakiś skuteczny sposób na pozbycie się łasicy z kurnika? Od pewnego czasu widzę ślady drapieżnika w kurniku i myślę, że to może być łasica.

Artykuł:
Maciej |  2013-02-17
Mam problem z lisem. Bardzo często podchodzi pod zabudowania, ostatnio widziałem go osobiście pod samą chlewnią. Boje się że może być wściekły, dlatego nie boi się ludzi i tak blisko podchodzi. Czy są jakieś służby odpowiedziale za usuwanie ...

Artykuł:
Kamil |  2013-02-04
Ładne zwierzątko ale w jedną noc potrafi wykończyć cały kurnik - niestety wiem to na własnej skórze

Artykuł:
lol |  2013-02-04
Kuna wyjadła mi ostatnio całą izolacjena poddaszu

Artykuł: Orlik krzykliwy
Kamil |  2013-02-04
Ostatnie orliki w Polsce występują juz tylko w Bieszczadach na terenie parku narodowego, szkoda to bardzo piękne ptaki

Artykuł:
Janek |  2013-01-24
Pozornie kuna wygląda bardzo ładnie. Taka sympatyczne niewinne zwierzątko. Ale mi narobiła takich strat w elewacji budynku, że szkoda gadać.

Napisz do nas

mail

Daniel

Galeria zdięć
Informacje hodowlane
Filmy
Sposoby zwalczania

Daniel (Dama dama)

Łac. Dama dama




      Daniel należy do ssaka z rodziny jeleniowatych, posiada wygląd i tryb życia podobny do jelenia szlachetnego. Daniel wywodzi się z Azji Mniejszej. Na tereny śródziemnomorskie został sprowadzony przez Fenicjan oraz Rzymian. Daniel jest zwierzęciem popularnym w wielu krajach także w Polsce. Istnieją dwa podgatunki Daniela:
  • daniel europejski (łac: Dama dama)
  • daniel mezopotamski (łac: Dama dama mesopotamica)

    Galeria zdjęć 

    Daniele podczas zimyDaniel na łąceMłody danielStado Danieli Daniel w lesieStado danieli w lesie

    Informacje hodowlane 

    WYSTĘPOWANIE
          W naturalnym środowisku Daniel występuje na terenach śródziemnomorskich (południe Europy, Azja Mniejsza oraz północna Afryka). W Polsce Daniel nie jest gatunkiem rodzimym. Daniel był introdukowany po raz pierwszy w XIII wieku na Nizinie Śląskiej. Od XVII wieku był bardzo często wprowadzany w wielu regionach kraju. Obecnie zwierzę występuje najczęściej w zachodniej części naszego kraju (województwo lubuskie, dolnośląskie), dość nielicznie. Na całym świecie Daniel występuje w około 40 krajów w różnych regionach, miedzy innymi w obydwu Amerykach, Australii oraz w Oceanii.

          Daniel zamieszkuje różne siedliska, zaczynając od suchych oraz gorących, a kończąc na zimnych i wilgotnych. Daniel wykazuje bardzo duże zdolności adaptacyjne. Uwielbia przebywać w rzadkich lasach oraz na ich obrzeżach, od czasu do czasu udaje się na żerowiska głównie podczas nocy, które znajdują się na podleśnych polach uprawnych oraz łąkach. Daniel zamieszkuje także górskie tereny na wysokościach do około 1000 m n.p.n.m.

          Daniele żyją gromadnie, ale starsze samice żyją w samotności, bądź wyłącznie w niewielkich grupach. Daniele pod koniec lata łączą się z grupami samic. Zwierzęta żywią się roślinami zielonymi, młodymi gałązkami drzew oraz krzewów, jak również mchami oraz porostami. Jest przy tym mniej wybredny niż jeleń. Daniele komunikują się językiem ciała, dźwiękami oraz zapachami.

    WYGLĄD       Daniel swoją budową ciała jest mniejszy niż jeleń szlachetny. Jego długość ciała wynosi od 130 do 150 cm, zaś wysokość w kłębie około 105 cm. Samce (byki) są wyraźnie większe niż samice (łanie). Waga samców zazwyczaj wynosi od 65 do 80 kg (czasami nawet do 120 kg), zaś samice od 30 do 50 kg (czasami nawet do 90 kg). Najczęściej występującym wariantem szaty jest ubarwienie rudobrązowe znajdujące się na grzbiecie z bardzo charakterystycznymi białymi plamkami. Wzdłuż kręgosłupa Daniela ciągnie się ciemna smuga. Spód jego ciała, jest barwy białej, na zadzie występuje biała plama z ciemnym obrzeżem, tzw. lustro. Ogon Daniela jest od samej góry w barwie czarnej, zaś od spodu barwy białej. Podczas zimy ubarwienie grzbietu Daniela może się zmienić na szare, bez widocznych plam (tzw. szata zimowa). Inne charakterystyczne szaty Daniela, to forma melanistyczna, leucystyczna, która bardzo często jest mylona z albinizmem. Tak jak u innych przedstawicieli jeleniowatych, samiec posiada poroże, które co roku zrzuca (zwykle w okresie maja), a na jego miejsce wyrasta nowe, w młodym wieku większe, u starszych osobników często słabsze. Są one bardziej szerokie, łopatowate, a jednocześnie mniejsze niż u jelenia szlachetnego. Samica Daniela nie posiada poroża. Największe poroża występują u 6 i 10 letnich danieli, osiągają one od 5 do 7 kg masy. Daniele maja dobry węch, słuch oraz bardzo dobry wzrok (tylko za dnia).

    ROZMNAŻANIE       Gody Danieli (tzw. bekowisko) odbywają się podczas października oraz listopada. Samica Daniela rodzi w czerwcu oraz w lipcu (zazwyczaj jedno młode cielę, czasami dwa, bardzo rzadko trzy). Ciąża trwa około 230 dni. Młode po urodzeniu przebywają wraz z matką oraz ssą mleko matki, aż do odbycia przez nią następnej rui. Młode dojrzałość płciową osiągają po upływie dwóch lat. Daniele żyją zazwyczaj do 25 dni.

    Filmy 

    Daniel europejski

    Trzy daniele na łące

    Daniel w lesie

    Sposoby zwalczania 

    OCHRONA       W przyrodzie Daniele stanowią pokarm dla większych drapieżników. Daniele przez ludzi są zabijane dla uzyskania mięsa, skór oraz poroża. W Polsce Daniel jest zwierzęciem łownym, z okresem ochronnym. Na byki można przeprowadzać polowania od 1 października do 31 stycznia, natomiast na łanie oraz cielaki od 1 października do 15 stycznia wg rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie określenia okresów polowań na zawierzęta łowne z 16.03.2005 r. Populacja Daniela irańska, uważana przez różnych autorów jako odrębny gatunek Daniela łac: dama mesopotamica - daniel mezopotamski, jest zagrożona wyginięciem.


    Komentarze (0)


    Dodaj komentarz

    Autor:
    Temat:
    Treść:
    Zarejestruj się, jeśli chcesz być powiadamiany o odpowiedziach.
    Zabespieczenie antyspamowe, przepisz liczbę: 12 ->