Najciekawsze komentarze

Artykuł:
 |  2013-03-19
Kret to bardzo denerwujący szkodnik. Właściwie nie ma sposobów aby ochronić trawnik przed kretami. Zawsze znajdą sposób aby rozkopać ogródek.

Artykuł: Łasica
andrzej |  2013-02-26
Witam. Znacie może jakiś skuteczny sposób na pozbycie się łasicy z kurnika? Od pewnego czasu widzę ślady drapieżnika w kurniku i myślę, że to może być łasica.

Artykuł:
Maciej |  2013-02-17
Mam problem z lisem. Bardzo często podchodzi pod zabudowania, ostatnio widziałem go osobiście pod samą chlewnią. Boje się że może być wściekły, dlatego nie boi się ludzi i tak blisko podchodzi. Czy są jakieś służby odpowiedziale za usuwanie ...

Artykuł:
Kamil |  2013-02-04
Ładne zwierzątko ale w jedną noc potrafi wykończyć cały kurnik - niestety wiem to na własnej skórze

Artykuł:
lol |  2013-02-04
Kuna wyjadła mi ostatnio całą izolacjena poddaszu

Artykuł: Orlik krzykliwy
Kamil |  2013-02-04
Ostatnie orliki w Polsce występują juz tylko w Bieszczadach na terenie parku narodowego, szkoda to bardzo piękne ptaki

Artykuł:
Janek |  2013-01-24
Pozornie kuna wygląda bardzo ładnie. Taka sympatyczne niewinne zwierzątko. Ale mi narobiła takich strat w elewacji budynku, że szkoda gadać.

Napisz do nas

mail

Sęp afrykański

Galeria zdięć
Informacje hodowlane
Filmy
Sposoby zwalczania

Sęp afrykański

Łac: Gyps africanus




     Sęp afrykański jest gatunkiem dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatej. Gatunek ten jest krytycznie zagrożony wyginięciem. Po raz pierwszy sęp afrykański został opisany w 1865 roku przez Tommaso Salvadori. Ten gatunek dużego ptaka drapieżnego jest spokrewniony z sępem bengalskim. Sęp afrykański jest gatunkiem monotypowym.

Galeria zdjęć 

Dorosły sęp afrykańskiSępy afrykańskie w gnieździeSęp afrykański w rzece

Informacje hodowlane 

WYSTĘPOWANIE
     Sęp afrykański najczęściej występuje na sawannach z porozrzucanymi drzewami. Ptak drapieżny nie lubi przebywać w lasach, wręcz je unika. Nie zamieszkuje także pustyń, trawiastych obszarów bez drzew i obszarów zakrzewionych. Sęp afrykański jest najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem zamieszkującym obszary Afryki. Z północnej strony sęp afrykański zasiedla Senegalu, Gambii, Mali, zaś na wschodzie zamieszkuje Etiopie oraz Samalie. Obszar występowania ptaków drapieżnych biegnie przez wschodnią Afrykę. W części zasięgu sęp afrykański wymarł, nie ma już go na terenach Ghanie poza Parkiem Narodowym Mole oraz w Nigrze.

WYGLĄD
     Sęp afrykański posiada długość ciała o długości około 94 cm. Jego rozpiętość skrzydeł wynosi około 218 cm. Przedstawiciel tego gatunku posiada 12 sterówek a nie 14. Masa ciała wynosi od 4150g do 7200g (najczęściej masa ciała wynosi około 5450g). Sęp afrykański posiada białej barwy kuper zaś pokrywy podskrzydłowe dobrze kontrastują z większością brązowego upierzenia oraz z czarną skórą głowy i szyi dorosłych osobników tej rasy. Na wolności sępa afrykańskiego można pomylić z sępem plamistym bądź płowym.

ROZMNAŻANIE
     Sęp afrykański swoje lęgi rozpoczyna wraz z nadejściem pory suchej. Ptaki swoje gniazdo umieszczają na wysokim drzewie, ale zdarza się że umieszczają je na słupie wysokiego napięcia. Gniazdo to platforma wykonana przez ptaki z liści, które drapieżniki wyścielają suchą trawą i niekiedy zielonymi liśćmi. Samica zazwyczaj znosi jedno jajo, które samica z samcem wysiadują na zmianę przez okres około 56-58 dni. Po upływie około 108-140 dni młode ptaki drapieżne opuszczają rodzinne gniazdo, a następnie po upływie kolejnych 5-6 miesiącach usamodzielniają się.

POŻYWIENIE
     Sęp afrykański żywi się padliną. Swoje zdobycze tropi z powietrza bądź podąża za innymi zwierzętami oraz padlinożernymi ptakami. Sęp afrykański rzadko sam zabija zwierzę, woli szukać padliny.

Filmy 

Sęp afrykański przy padlinie

Sępy afrykańskie na drzewie

Sposoby zwalczania 

OCHRONA
     Sęp afrykański jest gatunkiem krytycznie zagrożonym wyginięciem. Naturalnym zagrożeniem sępów afrykańskich jest przekształcanie ich naturalnego środowiska na obszary rolnicze i pola uprawne. Naturalnym zagrożeniem jest także zmniejszona liczba zwierząt kopytnych, do ich wyginięcia przyczynia się także kłusownictwo oraz zatrucia związane ze spożyciem pestycydu o nazwie karbofuran.


Komentarze (0)


Dodaj komentarz

Autor:
Temat:
Treść:
Zarejestruj się, jeśli chcesz być powiadamiany o odpowiedziach.
Zabespieczenie antyspamowe, przepisz liczbę: 12 ->